Peter Weidenbaum (1968) studeerde o.a. aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten (HISK) in Antwerpen en verwierf een vermaarde artistieke reputatie door zijn deelname aan een hele reeks individuele- en groepstentoonstellingen.
Als hedendaagse kunstenaar hanteert hij in zijn oeuvre zowel olieverf op doek, fotografie, video, sculptuur, installaties, publicaties en interventies, waarbij er een zichtbare kruisbestuiving ontstaat.
In de tentoonstelling ‘WHAT'S REAL?' schildert Weidenbaum beelden gearchiveerd met een digitale camera of op het internet gescreend. Deze digitale memoires van continu veranderende contexten is zijn primaire materie. De drang om als kunstenaar de geobserveerde bewegende omgeving een nieuwe vorm te geven, vertaald zich als confrontatie met olieverf op doek.
Zijn gedigitaliseerd schilderstechniek verleent hem de mogelijkheid om een decompositie van de realiteit aan te gaan en een andere visie op de sociale werkelijkheid weer te geven. Hij ontwerpt ‘WHAT'S REAL?' als een bevraging over de herkenbaarheid van de versneden filmische tijdsfragmenten uit onze westerse maatschappij. Het toeval of ongelukkige moment gaat hij dan ook bewust niet uit de weg. De toeschouwer wordt aangezet om via de keuze van de beelden na te denken over de overload aan informatie, betekenis en de waarheidsgetrouwheid ervan binnen onze hedendaagse beeldcultuur. Weidenbaum herconstrueert de visuele realiteit en hertekent de contouren ervan als een staalkaart van kleurschakeringen. De selectie van de beelden en deze schilderkundig vastleggen op doek schept verwarring ten aanzien van het overwoekerende fotografische beeld in onze multimediale wereld. Doorheen de tentoonstelling worden we blootgesteld aan diverse schilderkundige knipogen die verwijzen naar een ruim kunsthistorisch verleden, maar krijgen we vooral een kritisch onderzoek te zien omtrent de staat van een beeld en waarvoor het staat eens het op doek is vastgelegd. Peter Weidenbaum toont ons doorheen de vraag ‘What's real?' dat niets is wat het lijkt en alles wordt wanneer men er op een andere manier durft naar te kijken. Als een symbolische daad van een kunstenaar die de toeschouwer uitnodigt om de verschillende geabstraheerde dimensies van de werkelijkheid te aanschouwen. Een moment van contemplatie te integreren.